ΤΣΕΧΙΑ

Ο δρόμος της Τσεχίας προς το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 βασίστηκε περισσότερο στη μαχητικότητα και την αποτελεσματικότητα παρά στην τεχνική υπεροχή. Ως ομάδα που παραδοσιακά αγκαλιάζει τον ρόλο του αουτσάιντερ, κατάφερε να προκριθεί μέσα από απαιτητικά Playoffs. Στη δάση των ομίλων πήρε τη 2η θέση πίσω από την Κροατία, αλλά μπροστά από Μαυροβούνιο και Φερόε. Ωστόσο, στα νοκ άουτ κατάφερε στη ρώσικη ρουλέτα να περάσει το εμπόδιο της Ιρλανδίας και της Δανίας. Δυο προκρίσεις κρίθηκαν στη δύναμη, στην πειθαρχία και στην ψυχραιμία στη διαδικασία των πέναλτι.

Η αγωνιστική της ταυτότητα παραμένει σταθερά προσανατολισμένη στη φυσική ένταση, στην αμυντική συνοχή και στις στατικές φάσεις, στοιχεία που τη συνοδεύουν διαχρονικά στις μεγάλες διοργανώσεις.  Δεν ήταν πειστική η παρουσία της στη φάση των ομίλων, όμως στα δύσκολα αποτύπωσε στον αγωνιστικό χώρο την πλούσια εμπειρία της.

Ο Μίροσλαβ Κούμπεκ αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες φιγούρες του σύγχρονου ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Δεν ανήκει στους προπονητές που χτίστηκαν μέσα από τη λάμψη των μεγάλων συλλόγων ή τη γρήγορη αναγνώριση, αλλά μέσα από μια μακρά, επίμονη και απόλυτα ανορθόδοξη διαδρομή. Για χρόνια εργάστηκε σε χαμηλότερες κατηγορίες, έχοντας παράλληλα επαγγελματική πορεία εκτός ποδοσφαίρου στα νεανικά του χρόνια, πριν καταφέρει να καθιερωθεί χάρη στη δουλειά, την επιμονή και την ποδοσφαιρική του αντίληψη. Η αναγνώριση ήρθε μέσα από τη Σλάβια Πράγας και κυρίως τη Βικτόρια Πλζεν, με την οποία κατέκτησε το μοναδικό πρωτάθλημα της καριέρας του τη σεζόν 2014-15, στη δεύτερη θητεία του στον σύλλογο. Οι τίτλοι μπορεί να μην ήταν πολλοί, όμως ο Κούμπεκ δεν έχτισε ποτέ τη φήμη του πάνω σε αυτούς. Την έχτισε στη συνέπεια, στη γνώση και στην ικανότητά του να δημιουργεί ανταγωνιστικές ομάδες ακόμη και χωρίς μεγάλα μπάτζετ ή εντυπωσιακά ρόστερ. Διακρίνεται για τη ρεαλιστική του προσέγγιση, τη διαχείριση των αποδυτηρίων και τη χρήση σύγχρονων εργαλείων ανάλυσης, τα οποία υιοθέτησε νωρίς σε σχέση με την εποχή του. Παράλληλα, απολαμβάνει τον σεβασμό παικτών και ΜΜΕ για τη σταθερότητα του χαρακτήρα του και το χιούμορ του, που συχνά αποφορτίζει τις δύσκολες στιγμές.

Από τον περασμένο Δεκέμβριο ανέλαβε την εθνική Τσεχίας με έναν ξεκάθαρο στόχο: την επιστροφή σε Παγκόσμιο Κύπελλο μετά από 20 χρόνια. Και τα κατάφερε. Στα 75 του χρόνια, ετοιμάζεται για το πρώτο Μουντιάλ της ζωής του, όχι ως θεατής αλλά από τον πάγκο, θέλοντας να υπενθυμίσει πως η τσεχική σχολή παραμένει ζωντανή και ανταγωνιστική.