Για τους λάθος λόγους... Πρόκειται άλλωστε για το Μουντιάλ των εξαφανισμένων, για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Αργεντινής που εργαλειοποιήθηκε στα χέρια της χούντας του Χόρχε Βιδέλα. Οι σκοτεινές πτυχές εκείνης της διοργάνωσης είναι απείρως περισσότερες από το ποδοσφαιρικό θέαμα που χάρισε, μιας και η πολιτική προπαγάνδα πρωταγωνιστούσε στη θέση της στρογγυλής Θεάς. Παρασκήνια όπως οι «φωνές» για στημένα και ιδίως για τη συντριβή του Περού από την Αργεντινή με 6-0 που άφησε εκτός συνέχειας τη Βραζιλία κηλίδωσαν μια για πάντα την υστεροφημία του τουρνουά, το οποίο στο φινάλε βρήκε με... διαβολική σύμπτωση την Αργεντινή να στέφεται πρωταθλήτρια. Ένας αστέρας εκείνης της εποχής ωστόσο προνόησε και αποφάσισε να μην δώσει το παρόν ως ένδειξη διαμαρτυρίας προς το καθεστώς του Βιδέλα και την απόφαση της FIFA για την διοργάνωση του Μουντιάλ στην Αργεντινή. Ο λόγος για τον άλλοτε αριστερό μπακ των Μπάγερν και Ρεάλ Μαδρίτης, Πολ Μπράιτνερ, που αρνήθηκε την κλήση της Γερμανίας.

Η Αργεντινή εν μέσω έντονης δυσαρέσκειας και αμφισβήτησης. Πολλοί άλλωστε είναι εκείνοι που υποστηρίζουν πως η Αλμπισελέστε είχε την «αβάντα» των διαιτητών από την αρχή του τουρνουά, γεγονός που κατέστησε το έργο της πολύ πιο εύκολο. Το ματς ωστόσο που προκάλεσε την περισσότερη ίντριγκα ήταν το τελευταίο των ομίλων απέναντι στο Περού, το οποίο η Αργεντινή έπρεπε να νικήσει με διαφορά τεσσάρων τερμάτων προκειμένου να πάρει την πρόκριση αντί της πρωτοπόρου (μέχρι τότε) Βραζιλίας. Τελικά οι Αργεντίνοι κατάφεραν να επιβληθούν με το σοκαριστικό 6-0 και να αφήσουν εκτός συνέχειας την αήττητη (!) Σελεσάο , η οποία μέχρι και σήμερα θεωρεί εαυτήν ηθική πρωταθλήτρια! Στον τελικό η Αργεντινή υποδέχθηκε την Ολλανδία και τελικά επικράτησε 3-1 στην παράταση, κατακτώντας το παρθενικό της Παγκόσμιο Κύπελλο.

Το Μουντιάλ μπορεί να σπιλώθηκε από τη δικτατορία του Βιδέλα και τις προπαγανδιστικές του πρακτικές, όμως οι παίκτες που έδωσαν το παρόν έκαναν το καλύτερο δυνατό για να κερδίσουν - όπως άλλωστε τους άρμοζε - τα φώτα της προσοχής. Περίοπτη θέση φυσικά είχαν οι Αργεντινοί, με παίκτες όπως οι Φιγιόλ και Πασαρέλα που κατάφεραν να κάνουν τη διαφορά για την εθνική τους ομάδας, όμως ο απόλυτος πρωταγωνιστής της ομάδας ακούει στο όνομα Μάριο Κέμπες. Με τα έξι γκολ που πέτυχε άλλωστε (δυο στον τελικό), o τότε επιθετικός της Βαλένθια κατάφερε να αναδειχθεί στον πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης και να οδηγήσει το έθνος σε ένα ιστορικό τρόπαιο. Πέρα όμως από τους Αργεντινούς, ξεχωριστό Μουντιάλ πραγματοποίησαν και οι Ρόσι - Μπέτεγκα από πλευράς Ιταλίας, σε έναν ίσως προάγγελο της ακαταμάχητης φουρνιάς των Ατζούρι που τέσσερα χρόνια αργότερα θα ανέβαιναν στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου στα γήπεδα της Ισπανίας.